Żywe słowa

Cykl tworzą interpretacje wybranych polskich wierszy, mające poprowadzić ewentualnych czytelników do lektury tychże. Niechętnych uprasza się o przeczytanie chociaż wierszy. Szczytny cel autorki wiąże się z popularyzacją poezji. Oczywiście świat poradzi sobie bez jeszcze jednej lirycznej zadumy, podobnie jak ewentualny czytelnik, ale to tylko pozory.

Jak dogonić horyzont? Krótki poradnik

Pewien stary zespół śpiewał, że Gwiazdki z nieba nie dostaniesz, ale to nieprawda

Jasne strony ciemnych stron życia. Adam Asnyk, „Pan Jezus chodzi po świecie”

Jak szukać szczęścia w nieszczęściu, czyli o bogactwie ubóstwa, poezji prozaicznego pozytywizmu oraz że wiersze o sierotkach i polnych kwiatkach wcale nie są płaskie jak stół

Zima jak w raju. Mikołaj Rej, „Żywot człowieka poczciwego”

Po łowach człowiek poczciwy, a zapewne też zmarznięty i głodny, wraca do domu, do płonącego kominka i „potraweczek nadobnych”

Czy kultura „wysoka” gryzie? Julian Tuwim, „Wspomnienie”

Zapewne Wspomnienie Niemena zachowa wiele uroku bez analizy tekstu pióra Tuwima, stworzonego do podziwiania, a nie do laboratoryjnych badań. Ale aby podziwiać, trzeba poznać

Rosa w grudniu? Franciszek Karpiński, "Pieśń adwentowa"

W tym roku pierwsze ubrane choinki ukazały się moim oczom pod koniec października w galerii handlowej. Pod koniec listopada duża część reklam w telewizji już rozbrzmiewała dzwoneczkami, a świąteczne…

Urania to też muza, czyli poeta o prawdzie naukowej

Dziećmi gwiazd jesteśmy dosłownie – jak Ziemia i inne planety składamy się z pierwiastków powstałych niegdyś w jądrach kosmicznych nadolbrzymów. Treść metafory pokrywa się z prawdą naukową.

Nie żałujmy lata. Jan Kochanowski, „Pieśń IX”

Wielka tragedia widziana z dystansu boli mniej, nie pęta już cierpiącego. Małe kłopoty natomiast niemal przestają istnieć.

W piekle relatywizmu. Wystawa Michała Piotrkowicza

Najpopularniejsze media zwykle zwracają uwagę na prace, które mogą wywołać skandal. Nieco w ich cieniu pozostaje stare, dobre malarstwo figuralne.

Z wizytą u filozofa. Leopold Staff,

Czy świat potrzebuje filozofów? – pyta Leopold Staff w wierszu "W starym domu". Poświęca go Baruchowi Spinozie.

Rozjaśnić mroki poezji. Cyprian Norwid,

Wiersze – ciągłe powtarzanie tych samych słów, co gorsza niezbyt zrozumiałych. Można zająć umysł inną rozrywką: zabawą matematyczną, krzyżówką, wciągającą powieścią…