Temat miesiąca

Temat miesiąca: szok

Źródło grafiki: http://www.barbra-belt.pl/wp-content/uploads/2012/06/szok.jpg
Uwaga, nieoczywiste pytanie: czy w świecie XXI wieku – świecie przesiąkniętym makabrą, która po chwili okazuje się tylko dekoracją z plastiku, świecie wywróconych norm i form, świecie ludzi-zdobywców, dla których stwierdzenie, że coś jest niemożliwe, powoli traci rację bytu, świecie nieprzejednanej, ale i pożądanej zmienności – może nas coś jeszcze zaszokować? Ale tak NAPRAWDĘ zaszokować? A co z kulturą – czy tkwi w niej jeszcze potencjał przenikania odbiorców do głębi, burzenia ich spokoju?
W listopadzie chcemy właśnie te rzeczy dogłębnie sprawdzić. Na naszych stronach wielokrotnie zagości komercyjny aspekt zjawiska szoku. Zastanowimy się, jak wiele w popkulturze można sprzedać, bazując na taniej (?) sensacji. Pokażemy Wam przepis na porażającą kampanię promocyjną. Rozważymy, czy w sferze publicznej odczucie szokowania w ogóle jeszcze występuje. Poszukamy emocjonalnych wstrząsów gdzieś w zakamarkach krainy bestii i potworów. Muzyki tez posłuchamy, a może nawet ją pooglądamy, bo czyż coraz mocniej nie napiera na nas szokująca warstwa wizualna rozmaitych ubogaceń dźwięków? Pożyjemy, zobaczymy (nie, nie usłyszymy, zobaczymy właśnie). A co z malarstwem, co z filmem? Będzie szok czy go nie będzie? O tym też mamy zamiar się przekonać na własnej skórze.

Nie zabraknie również stałych punktów kulturnatywnego programu – zaserwujemy Wam mnóstwo świeżych recenzji książkowych, Kochanki Filmu ponownie zawładną zbiorową wyobraźnią, a komiksy odkryją przed nami kolejne najskrytsze tajemnice.

W najmocniejszy szok chcemy Was wprowadzić na przełomie listopada i grudnia. Zmienimy się nie do poznania. Rozbierzemy się do cna i założymy zupełnie nowe szaty. Niebawem się wystroimy, a tymczasem zaszokujmy się kulturą do upadłego!


Katarzyna Osior

Absolwentka filologii polskiej i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim, zastępczyni redaktor naczelnej portalu, zajmuje się także redakcją i korektą portalowych artykułów. Miała być lekarzem, ale została językoznawcą i uważa, że lepiej nie mogła wybrać. Obserwuje rzeczywistość z wrodzoną dociekliwością w myśl zasady, że ciekawość to pierwszy stopień nie do piekła, lecz do wiedzy. Wiecznie wierzy – w świat, w ludzi, w uczucia, w język, w Słowo.