Temat miesiąca

Temat miesiąca: dorosłość

Źródło grafiki: https://www.flickr.com/photos/deskounlmtd/3695922896/
Nowy rok, nowy/nowa ja, nowe postanowienia, nowe szanse, nowe rozdanie… Ile razy już to słyszeliśmy? A ile razy faktycznie obietnice wypowiedziane pierwszego dnia nowego rok stają się rzeczywistością?
Niektórzy mówią, że wszystko zależy od stanu ducha i od metryki. Dzieciom więcej się wybacza, wiadomo. Dorośli powinni natomiast brać większą odpowiedzialność za swoje słowa i czyny – co obiecane, to obiecane (pewnie między innymi też stąd bierze się poczucie swego rodzaju porażki, gdy w grudniu zauważamy, że możemy uznać za zrealizowane jedynie nieliczne z punktów na liście postanowień). Pytanie tylko, czy rzeczywiście w imię bardziej zaawansowanego wieku powinniśmy od siebie wymagać bezbłędności, pełnej skuteczności i stateczności. To zresztą nie jedyna wątpliwość, która nas dręczy, dlatego w styczniu chcemy zająć się właśnie dorosłością.

Zaczniemy bardzo społecznie. Przyjrzymy się wzorcom kultury tworzonym dla dzieci, a następnie zastanowimy się, jak one wyglądają w przypadku dorosłych. Wiele miejsca poświęcimy wadom i zaletom dojrzałości – zadamy sobie pytanie, czy starzenie się ducha to przypadkiem nie przedwczesna i niepotrzebna śmierć. Wyglądajcie nowych cykli, które zostaną zainaugurowane właśnie przez rozważania o przekleństwach dorosłości!

Coraz starsze robią się też miasta i ich mieszkańcy. Kiedy już opiszemy rozwój metropolii, pochylimy się nad ludźmi, którzy grają w wielkim świecie pierwsze skrzypce – nad celebrytami, którzy rosną na naszych oczach. Jakich zmian jesteśmy świadkami? I jak to się dzieje, że dorosłość często staje się porażką? Będziemy szukać odpowiedzi na te pytania.

Nie zabraknie również stałych punktów portalowego programu: komiksowych dymków, spotkań z poezją, gotowania według naszych autorskich przepisów, lustrzanych odbić i chwil z dobrą książką. Czy wyjdzie doroślej? Tego nie gwarantujemy, natomiast na pewno możemy obiecać, że w 2016 roku – począwszy od stycznia właśnie – nadal konsekwentnie będziemy rozwijać kulturę i nawijać słowa na czerwoną włóczkę* naszego kulturalnego, cyklicznego zakątka.  
  
 * Kwestia czerwonej włóczki wyjaśni się już niebawem. Miejcie oczy i uszy otwarte!

Katarzyna Osior

Absolwentka filologii polskiej i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim, zastępczyni redaktor naczelnej portalu, zajmuje się także redakcją i korektą portalowych artykułów. Miała być lekarzem, ale została językoznawcą i uważa, że lepiej nie mogła wybrać. Obserwuje rzeczywistość z wrodzoną dociekliwością w myśl zasady, że ciekawość to pierwszy stopień nie do piekła, lecz do wiedzy. Wiecznie wierzy – w świat, w ludzi, w uczucia, w język, w Słowo.